By Eusebio A. Tanicala

     Lapsarianism as a technical theological term ay maaring hango sa English word “lapse” which comes from the Latin plural noun “lapsi.”  The latter term refers to the “apostates among the early Christians.” The Latin word “lapsus” means “a mistake” or “a slip.” Lapsarianism, therefore, is the study about the slip or separation of humans from the grace of God.

“Supra” on the other hand means “above.” It is a prefix. This compound word supralapasarianism is the teaching or theory of how humans become separated from God’s grace. Why and how man is cut off from God the Creator.

John Calvin and the majority who agree with him believe that man’s separation from God originated from above, from God. This is the conclusion because in the decrees of God the supralapasarian’s chart gives this order:

1. The decree to save (elect) some and reprobate others.

2. The decree to create both the elect and the reprobate.

3. The decree to permit the fall of both the elect and the reprobate.

4. The decree to provide salvation only for the elect.


1. Ang kagustuhan na may kaligtasan (pinili) ang ilan at maparusahan ang iba.

2. Ang kagustuhan na lalanging pareho ang mga pinili at ang maparurusahan.

3. Ang kagustuhan na pahintulutan na magkakasala ang mga pinili at maparurusahan.

4. Ang kagustuhan na magkaroon ng kaligtasan lamang para sa mga pinili.

Ibig sabihin, ayon sa hakahaka ni John Calvin at inaayonan ng maraming Calvinistas, unang inisip ng Panginoong Diyos na may pipiliing grupo at may parurusahang grupo. Sa puntong ito, ayon kay Calvin, sa simula pa lamang disidido na ang Diyos na may parurusahan na grupo. Ano ba ang batayan ng pagkakaroon ng grupong parurusahan? Wala. Basta gusto ng Diyos na mayroong parurusahan. Malas mo kung gustuhin ng Diyos na ikaw ay kasali sa grupong parurusahan. Kaya itong hakahaka ni John Calvin ay tinatawag na “predestination.” Mayroon nang listahan ng Diyos bago pa man malalang ang mundo.

Kaya ayon sa predestination theory ni John Calvin the following are true:

1. In the foreknowledge of God, before the creation of the world, He knew every single individual by name who would go to Hell. Bago pa nalalang ang mundo, alam na ng Diyos ang pangalan ng mga pinili na papuntang Impiyerno.

2. Bago pa nalalang ang mundo, sa Foreknown List of God, nandiyan na ang pangalan ng papuntang impiyerno. Bago pa nalalang ang mga angheles, alam na ng Panginoong Diyos kung sino ang papuntang impiyerno.

3. Bago pa nagrebelde si Lucifer, alam na ng Panginoon ang pangalan sa talaan ng mga papuntang impiyerno.

4. Bago pa nalalang ang mundo, may talaan na sa kaalaman ng Diyos kung sino ang patungong impiyerno. Bago pa nalalang si Adan, may talaan na sa kaisipan ng Diyos. Bago pa pumasok si Satanas sa Hardin ng Eden, nandiyan na ang talaan kung sino ang papuntang impiyerno. Bago pa nagkatawang ahas si Satanas, nandoon na ang listahan ni Yahweh kung sino ang papuntang impiyerno.

If one follows the issue into its conclusion based on the chart of the supralapsarian, he is forced to eliminate free will. But the Bible teaches that the Lord God desires man to enjoy with pleasure God’s fellowship. However, Eve, in her innocence forgot that relationship with God while in the Garden of Eden. Eve was overpowered by the sweetness, charm and seducing ability of the Devil.  Eve exercised her free will in disbelieving God. Adam likewise exercised his free will in joining his wife into disbelief and disobedience.  Both committed SIN and were separated from God’s presence. They were both driven out from the Garden of Eden, from the Paradise on earth.